Har du missat ett kapitel?

Fånga vår saga här!

Kapitel 1

Alles ging zijn gangetje op de Pony school in Het Magische Land Boven de Wolken. Alles ging altijd zijn gangetje op de Pony school. Tonny zuchtte, medan hij zijn tanden poetste, zijn manen doorkamde en zijn snuit waste. Net als gisteren. En eergisteren. En de dag daarvoor.  

 

Op de renbaan liepen alle pony's continu rondjes. Net als altijd. Ze oefenden hun draftechniek en daar had Tonny een hekel aan. Hij was niet zo goed in draven en hij vond het ook vreselijk saai.  

 

Tonny trodde hardop, dat deed hij namelijk af en toe: "Er is toch wel meer in het leven dan alleen maar draven? En in de pas lopen." Plotseling botste Tonny op tegen de pony die voor hem liep. Die pony was namelijk met een ruk stil gå staan.  

 

"Eh, wat zei je?" riepen de andere ponnys in koor. Lonny, Conny, Ronny och alla andra. Tonny bloosde heel erg. Det var inte meningen att någon skulle ha hört vad han trodde. Men nu hade han det ändå hardop gezegd.  

 

"Ja, maar....hebben jullie er aldrig over nagedacht dat er andre dingen in het leven zijn dan de hele dag in de pas lopen?" 

"Je blir wakker, eet, draaft en slaapt. Zo haven we dat nou eenmaal eenmaal altijd gedaan," protesteerden de andere ponnys.  

"Men när jag inte kan göra något annat?" frågade Tonny.  

"Je blir wakker, eet, draaft en slaapt. Zo haven we dat nou eenmaal eenmaal altijd gedaan," zeiden de andere pony's weer. En toen draafden ze weg. Men Tonny drog inte med.  

 

Efter en tid kommer de andra ponnyerna som Tonny vägrar att släppa ut. De stannar.  

"Varför draaf je niet mee?" 

"Ik heb er geen zin in, ik wil iets anders doen." 

Johnny, den äldsta ponnyn som är bäst på att dra, går på Tonny.  

"Vad vill du göra?" 

"Jag vill göra en världsresa." 

"DAT måste du inte vilja!"

"Varför inte?" sa Tonny.  

"Hier op de Pony school weet je wat je hebt. Världen är stor, vacker och farlig." 

"Dat zal jag nog wel eens zien", säger Tonny.  

Det blev tyst. Johnny hinnik-grinnikte en beetje.  

"Nou, nou. Jij bent moedig! Misschien wil je ook gå vechten mot Drago de draak?" 

De andere ponny's brulden van het lachen. Alla visste att Drago var den farligaste djuret i världen. En niemand, nej, nej, ingen, durfde det mot honom op te nemen.  

Tonny måste till och med glida.  

"Ja, det är exakt vad jag ska göra!" 

 

Toen pakte Tonny sin tas och gick op pad. De wijde wereld in om tegen gevaarlijke draken te vechten.  

 

Kapitel 2

När Tonny var så rättvis, var han på väg att hitta den farliga draken, men han var inte så lätt att komma undan. Men du måste ta bort dina beloftes. Vooral als je jezelf iets belooft. Dus nu gick Tonny op pad. Om te upptäcka wat er te upptäcka viel in Het Magische Land Boven de Wolken.  

 

Tonny liep door het bos. Zo'n donker en best griezelig bos. Na een tijdje kwam hij bij een brug over een rivier. Daar dacht Tonny verder niet over na en zette zijn voet op de brug. Opeens sprong er en ninja tevoorschijn.  

 

"Wat doe jij hier?" 

"Ik wil de brug oversteken," zei Tonny.  

"Ja, men det är inte så enkelt! Ik ben namelijk de brugwachter," zei de ninja met een gewichtige stem.  

"Okee, det låter spännande. Wat houdt dat in?", frågade Tonny.  

"Ja, dat houdt in dat ik de brug bewaak. En ervoor zorg dat er niet allerlei figuren overheen lopen." 

Tonny dacht even na. Hij vond niet dat hij "allerlei figuren" was. Hij var Tonny och han var på äventyr.  

"Ja, dat is duidelijk, dat wil je niet. Maar mag ik de brug wel oversteken?" vroeg hij.  

De ninja snoof verontwaardigd.  

"Zeg eens, weet jij niks over brugwachters?" 

"Nee, niet echt," gav Tonny toe.  

"Dit is de eerste keer dat ik buiten de Pony school kom, dus er is van alles waar ik niks vanaf weet." 

Ninjan sköt sin huvudet.  

"Nou, men för att kunna överträda bruket måste du svara på en fråga. En svår fråga! En super svåra vraag!" 

"Tsjonge, ik hoop dat ik dat kan," zei Tonny.  

 

Tonny sökte efter ninjan. Ninjan sökte efter Tonny. Ze zeiden geen av beiden iets.  

"Eh... wat is de vraag?" 

"Momentje, ik moet er nog eentje bedenken! Det händer inte så ofta att det är någon här som är långsam, därför är jag inte mer angelägen om det." 

Tonny gick sitta och lyssnade tålmodigt.  

 

Plotseling ging er een licht op bij de ninja.  

"Zo! Nu vet jag det. Jag har en super svåra fråga. Ben je er klaar voor?" 

Tonny knikte.  

"Wat is.... je lievelingskleur?" 

"Oei, ja, dat is een moeilijke vraag," zei Tonny. "Wat is die van jou, ninja?" 

"Svart, naturligtvis!" 

"Oh ja, natuurlijk. Jag tror att jag rosa den vackraste vinden. Of ... nee, wacht. Oranje! Nee ... groen. Ik zeg groen." 

"Ja, zeg, je kunt niet allerlei kleuren opnoemen. Ik ben de brugwachter en ik eis dat je en duidelijk antwoord geeft." 

"Groen," zei Tonny vastberaden. 

"Nou, vooruit dan. Dan mag je de brug oversteken," zei de ninja. "Maar var ga je eigenlijk naartoe?” 

"Ik ben op weg om tegen Drago de draak te vechten." 

De ninja werd lijkbleek.  

"Dat is een slecht idee. Drago is waanzinnig gevaarlijk en spuwt vuur! Du måste kanske stanna här hos mig. Dan kunnen we met ninjasterren gooien en allerlei andre ninja dingen doen?" 

Tonny glimlachte och schudde sin huvud.  

"Dat is aardig van je, ninja. Maar jag är övertygad om att Drago de draak ga vinden, därför att jag är rädd för det. Maar det kan vara att vi är en annan gång tillbaka?" 

Kapitel 3

Tonny hade fått en hel del av allt som hade hänt med brugwachter-ninja och vad som hade hänt med frågan. Hij besloot därför om sina boterhammen op te eten.  

 

Hij fann en plats i skogen med några stora stenar, där han kunde sitta. De zon scheen door de bomen. Tonny pakte zijn boterhammen uit en wilde net zijn tanden erin zetten, toen hij achter en struik geritsel hoorde.  

 

"Hee, psstt!" 

Tonny staarde naar de struik.  

"Hee, psstt!" klonk het weer.  

Dat was vreemd. Tonny stond op en keek achter de struik. Hij zag de ingang av en grot. In de grot zag hij twee gloeiende ogen.  

"Eh ... hallo?"  

Tonny hade aldrig sett några andra ögon. Of gesproken met iemand die zich in een grot had verstopt. Hij wist därför niet wat hij moest säga.  

"Hej", flåsade stammen från grottan.  

"Heb jij iets te eten?" 

"Ja, hoor. Als je naar buiten komt, dan kan ik min boterhammen met je delen," zei Tonny. Het klonk wel gezellig met wat gezelschap bij het eten.  

De ogen kamen dichterbij. Tonny kon nu zien dat ze van een lijkbleke, broodmagere vampier waren.  

"Dat gaat niet. Ik ben namelijk een vampier," zei de vampier.  

"Okee?" sade Tonny.  

"Ja, vi kan inte vara emot ljus. Helemaal niet. Dus ik kan overdag niet naar eten zoeken, en ik ben ook een beetje bang in het donker, dus 's nachts lukt het me ook niet."  

"Åh, jeetje. Ja, det är inte enkelt. Maar als jij nu hier in de schaduw onder de boom gaat zat, dan kan ik naast jou in de zon gå zitten och kunnen we samen min boterhammen opeten. Ik heb boterhammen, mandarijntjes en allerlei andre dingen bij me," zei Tonny.  

Ze zaten een tijdje op hun eten te kauwen.  

"Ik ben overigens op pad om Drago de draak te vinden. Vet du vilken väg jag måste ta?", frågade Tonny.  

De vampier verslikte sig nästan i sin banaan.  

"Drago? Drago is waanzinnig gevaarlijk en hij spuwt vuur. Hij eet zowel mensen som djur. Blijf hos honom i närheten!" 

"Ja, det säger männen. Men jag vill ändå att han ska hitta det", säger Tonny.  

"Nou, dan moet je die kant op," zei de vampier en wees verder het bos in.  

"Bedankt. Det kan vara att vi är tillsammans igen. återzien," sade Tonny. Hij stod op, pakte sin rugzak och gick vidare in i bussen.  

 

Tonny var inte mycket mer nöjd, innan han fick reda på att han inte var hemma och att han inte var hemma, utan var född på den säkra sidan. Ponnyskolan. Han blev också alltjämt mörkare och missnöjdare. En plotseling hoorde han en afschuwelijke hese lach. Vlak voor hem ... 

 



Kapitel 4

Er liep een rilling over zijn rug toen Tonny de afschuwelijke hese lach in het donkere bos hoorde. Och eftersom ponnyer har en lång matta, var det en lång rilling.  

 

"Wat is dat toch? En kan jag nog teruggå?" tänkte Tonny. Men innan han där själv svarade på kon given, stond er een heks voor zijn neus.  

De heks lachte högt och avschuwelijk.  

"Här kommer du inte långs, vän!" 

"Maar ..." probeerde Tonny te säga, men de heks underbrak honom innan han nog något kunde säga.  

"Niet voordat je me al je spullen hebt gegeven!" 

"Oh. Ja, okee dan," zei Tonny en haalde zijn rugzak van zijn rug.  

"Wat ... wat doe je?" zei de heks.  

"Ik gave je al min spullen?" 

"Zo werkt dat niet! Du måste protestera och vägra för att få dina spullar att ge. Dan kan ik dreigen dat ik je omtover in een steen of een fietspomp of iets anders engs!" 

"Nou, okee ..." zei Tonny.  

"Ja, sorry hoor, dit is de eerste keer dat ik in dit bos kom en de eerste keer dat ik een heks tegenkom. Dus ik weet niet goed wat ik moet doen. Maar när du gärna vill ha mina spullar, då måste du veta det. Ik heb in elk geval geen zin om in een fietspomp omgetoverd te worden." 

 

Tonny begon zijn spullen uit zijn tas te halen. Sein das, sein notitieblok, sein zwaard en nog allerlei andere dingen.  

"Hier."  

Tonny wilde de heks de spullen geven, but zij schudde boos haar hoofd.  

"Nu wil ik ze helemaal niet meer hebben, als het op die manier moet." 

Tonny fann dat de heks erg raar deed. Maar toen haalde hij zijn schouders op en begon zijn tas weer in te pakken. Medan han alles weer in de tas terug deed zei han:  

"Kan du hjälpa mig? Ik ben op pad om Drago de draak te vinden en tegen hem te vechten. Vet jij de weg? Jag vet det nämligen inte." 

De heks sperde haar ogen wijd open.  

"Drago är väldigt farligt och han är en bra kämpe. Hij eet zowel mensen als dieren EN hij houdt niet van priklimonade! Vind je dat niet griezelig?"  

"Jawel. Heel erg. Maar jag är övertygad om att jag vill hitta honom. Dus kun jij jij me de weg wijzen?" vroeg Tonny.  

De heks lachte weer haar akelige heksenlach.  

"Ja, dat kan ik wel. Maar det vill jag inte, för jag har inte gett mig själv dina spullar!"

"Maar ..." zei Tonny.  

"Niks maar! Je hebt me je spullen niet gegeven, dus ik wil je de weg niet wijzen." 

De heks lachte weer, keerde sig om en liep weg.  

 

Tonny zuchtte. Hij begreep niet echt wat hij verkeerd had gedaan. Hij wilde net zijn spullen terug in sein rugzak proppen en de rits dichtdoen, toen hij ontdekte dat er iets in zijn tas zat dat hij er er niet selv in had gestopt. Het was een zandloper. En een brief. Tonny opende de brief. Hij var beroende av Johnny, den äldsta ponnyn och den bästa tecknaren av de Ponnyskolan.  

 

I skrivelsen stod:  

"Aan Tonny. Ik begrijp best dat je wat mer wilt zien van Het Magische Land Boven de Wolken. Men du hör hos oss, ponnyerna, och du kan fortfarande omvända dig. Als je, voordat de zandloper leegloopt, terug bent op de Pony school kun je meedoen aan de pony parade, when we alles onze pony diploma få. Als je dat niet haalt, kun je aldrig mer deel uit maken van onze ponygroep." 

Tonny vouwde de brief op, keek naar de zandloper een slikte een keer.

Kapitel 5

Tonny liep en liep, er kwam maar geen eind aan. Medan han tänkte: var är jag egentligen intresserad? Det skulle vara enkelt att gå till Ponyskolan, innan ponnyparaden tog över. Men Tonny vill gärna se mer av världen. Och nu hade han själv belåtit sig med att han Drago de draak ville hitta. Dus dat moest han göra. DAARNA zou hij razendsnel naar huis gå en meedoen aan de pony parade, zodat hij zijn friends niet kwijtraakte.  

 

Medan Tonny i gedachten verzonken was, kwam hij het donkere bos uit en stond ineens op een strand. Plots sprong er een cowboy achter en steen vandaan.  

"Howdy, partner!" 

"Howdy," svarade Tonny. 

"Ja, jag är en cowboy", säger cowboyen. 

"Ja, det kan jag nästan inte göra, genom en cowboyhoed. En cowboylaarzen. En sheriffster," zei Tonny.  

"Nou, okee." 

"Kun je me help?" sa Tonny.  

"Ik zoek Drago de draak en ik weet de weg niet. Vet jij waar hij woont?" 

"Aiaiai, Drago is waanzinnig gevaarlijk en hij spuwt vuur. Hij eet zowel mensen als dieren EN hij houdt niet van priklimonade. En verder is ie gemeen!"  

Tonny knikte.  

"Ja, dat heb ik gehoord, maar ik moet hem toch vinden. Vet jij waar hij woont? En wil je het me berätta, want ik heb het namelijk vrij druk." 

"Ach ja, naturligtvis vet jag var han bor. Men mag jag inte först en verhaaltje berätta? Ik ben gek op verhalen!"